Dat Brüden geiht üm - John Frédéric Brinckman (Brinckmann) - Страница 1 из 22


Dor was een Dörp in 't Mäkelbörgsch, un in dat
Dörp was een Krog, un in den Krog güng dat grell un lustig
tau. Du möst man glik weeten, dei hüllen dor Austköst;
un de Eddelmann von dat Dörp, wurvon dat di glik väl
wäsen möt, wur dat heeten deit, de Eddelmann, wat een
richtigen Eddelmann un keen sonn Puttjunker was, de den lütten
Mann nich dat Witt in sin Ogen günnt, de hadd twee Tunnen Bier un
dree Lechel vull ludder Kuurnbrannwin un keenen Druppen
Tüffkensnaps mang in den Krog schickt för dei Lüd ut
dat Dörp. Hans Jochen, den B'ron sin Kutscher, un Louis, de
Kammerdeiner, un Liesch, den Teigler sin smuck Diern, wiren ok dor; un
all dei Knechts un Dierns ut dat Dörp un von 'n Hoff, de
Grotknecht un de Lüttknecht, dortau de Wäwer un de Smidt,
dei beiden Hoffbuern un all dei Dagläuhners mitsamst ehr Frugens.
Lisettchen œwerst, de Kammerjumfer, was nich dor; de tröck
sick mit den Kaffschriwer un hadd meent: »Nee, mang das
ordinäre Volk gäb' ich mich nich mang; das bün ich mich
nich am Sinn!« Dei Jören wiren œwerst all tau Hus
un tau Bedd bröcht, denn dat was all lang nachtslapen Tit un wit
hinner elben. De blinn Klas von Krakwitz späl de Fiedel, un
Hanning Klauk blös de Klarnett, un Lurwig, den Wäwer Nuttel
sin Jung, strek den Baß; he meent, dat kem em bi, wil he
Sünndags dei Belgen pedden müßt. Dei Lichters up den
Aben un up dat Schapp hadden all Oesels as lang un dick as


-10     пред. Страница 1 из 22 след.     +10