Uns Herrgott up Reisen - John Frédéric Brinckman (Brinckmann) - Страница 1 из 212


Stippstürken Dat ierst Kapitel Wo de leiw Gott ut
Frankreich fuurt gung. Worüm em dat dor nicht länger
anstunn. Wecken Weg hei dorup namm, un wat dat för 'n gewissen
Jemand was, de sick dat ahn Verlöf unnerfung, em up Schritt un
Tritt nahtausliken. Vördessen, as noch uns leiw Herrgott
männigmal sick sülwst up de Ierd ümseihn ded, woans sin
dwatschen Kostgängers dor – de oll Minschheit mein ick
– mit dat Arw- un Eigendom, dat hei ehr tauwiest hadd,
ümsprüng un wirtschaften mücht un wat hei dor woll
wedder mal eins de Feldmarken regulieren un en Inseihn daun
müßt, dat sei in sick un nich heil un ganz ut Rand un Band
un in de Wicken güng un in Saat un Geilrisers upschöt, dunn
so wir hei nah sin oll Gewohnheit ok wedder in Frankreich
afstägen wäsen. Dat Johr lett sick nich genau angäwen,
man en vull Stieg Johren vör Boneparten sin Tit sall dat
wäst sin, so väl heff ick mi man seggen laten, un dat wir
dat ierst Mal sörre de Bartelsnacht Anno so un so. Un so väl
heff ick ok man hürt, dat dor vull tweihunnert Johr mank liggen
sœlen, ihr hei sick œwerall tau de Reis entschlöt un
Petrussen so lang taum Rementer dor baben insetten ded för de
Tit, dat hei weg sin würd. Alltaulang würd hei sick woll
nich dor ünnen uphollen, hadd hei seggt, as hei de
Paradiesenpuurt achter sick in de Klink smet. Hei kunn dat dor
œwersten in Frankreich nich lang uthollen, so väl
müßt hei sick dor argern. Dor wull ok kein Minschenkind


-10     пред. Страница 1 из 212 след.     +10