Gedichte - Klaus (Johann) Groth - Страница 1 из 18


          De Snee ut 'n Heben
kummt eben, alleben
in Grimmelgewimmel
hendal ut'n Himmel,
hendal ut de Wulken
as Duben, as Swulken,
as Feddern, as Dun'
op de Hüs, op 'n Tun,
as Dun' un as Feddern:
Fru Meddern! Fru Meddern!
Herinner! Krup ünner
un roop alle Kinner!
De Höhner, de Küken!
Schüllt kamen, schüllt kieken!
Schüllt kieken un sehn,
de groten, de kleen'n
alleben, alleben
den Snee ut 'n Heben. Klaus
Groth Na 'n buten.        
    Kind: De Sünn is schön, de Gras is
grön,
och, schall ik nich na'n Garn ? Moder:
Kind, Kind! Dar sitt de Mann inn Sot ,
de kriggt di bi de Haar! Kind: De
kriggt mi bi de Haar to fat? Moder: Un
treckt di in den Sot! Kind: Un ik kann
gar ni ruter kam? Moder: Un du büst
musedot! Kind: Denn kam ik in en smuck
lütt Sark! Moder: Un inne kole
Eer,
ganz wit vun hier, günt anne Kark!
Kind: Denn lop ik wedder her! Moder:
Denn löppst du nich, denn büst du dot!
Kind: Denn neih ik awer ut ! Moder:


-10     пред. Страница 1 из 18 след.     +10