Int Fährhus - Klaus (Johann) Groth - Страница 1 из 37


»Kaptein Kroß« und »Koptein Pött«
verwendet. (Fragment) Int Fährhus op den Staben weer't
vær gewöhnli so still as man in Untid, Pött un Schade
er Hus op Femarn. Wa schull't ok anners sin op en lütt Insel, in
en Hus dicht an de See? Wenn man ni jüs dat Water hört
– un dat ward man an – oder den Wind, so hört man so
to seggn gar nix. Man schall denn al darop achten dat der in de Stuv
noch en Athen mehr geit as de egen, un wenn man sik derna umsüht,
is't de Katt, de sik en weken Platz utsöcht hett. Int
Fährhus op den Staben, as ik segg, weer't vær gewöhnli
so still inne Stuv, wenn ok ni lerri. Wenn man ok den Hund nich to de
Katt as tweten Mann reken wull, de gewöhnlich ünnern
Kachelaben leeg un den Kopp blot so wit rut steek dat he de Rum
æwersehn un vun de Dær Wind kriegen kunn, wenn der Wen rin
tre: so weern noch würklich twee Mann fast jümmer ann Platz
in de grote side Schenkstuv. De een weer de Weerth. He heet Adam. En
groten stillen Mann de gegen't Schenkschapp stunn, as muß he dat
den ganzen Dag fast holn. De anner, de selten fehl un jümmer bi'n
Disch ant Finster seet, weer de ol Koptein Pött. Adam weer ok
ni junk, harr en grauen Kopp un Bart, heet awer op ganz Femarn un bi
jeder Schipper un Schepsknecht de junge Adam, natürlich to'n
Ünnerscheed vun sin Vader, de fröher den Platz an't
Schenkschapp innehm, un de, so lang se beid tosam sehn weern, de ole
Adam heten harr. De junge Adam weer egentli to grot vær sin


-10     пред. Страница 1 из 37 след.     +10