Immer uf de Bah! - Peter Geibel - Страница 1 из 44


Gedichte in wetterauer Mundart Brühlscher Verlag
Gießen Hessisch Oart un Dreiwe
Heft 2 1951
*   Di Lore reit! Meih ahler Nochber
Schloasserjust
Könnt leuhje wäi gedruckt;
He huot de ganze Doak geschmußt
Ean Schnapps debei geschluckt.
D'r Kerle woar boarwoarisch faul,
Bestännig woar di Peif eam Maul;
Sein Tuwoak dear e boarje,
Sonst leabt heh uohne Soarje. D's Fuhrwerk woar seih ahzig
Fraad,
Drim woar d'r Just näit faul:
Lääft uf de Gartebojer Maad
Ean boarkt sich do'n Gaul.
D'r Hirsch wur uf de Hirbst v'rtrißt,
Weil Just noach nix aus Fricht gelist;
Versproach aach noach beim Zeche:
Uf Meaddesdoak se bleche. Seih Fraa – m'r schwätzt
näit gern devoh –
Goatt drißt se inner d'r Er –
Däi harr eam Haus di Huose oh
Ean goab kahn Heller her.
D'r Just, der muoßt biuohne gih,
Si häil 'm aach – doas woar näit schih –

Wollt heh seih Klöhbche raache –
De Daume uf'm Aage. Etz brengt d'r Just d's Gäulche haam;

Kah Mensch wuoßt, woas 's gölt.
Beim Hofdoar oh d'm Aeppilbahm,
Do stiht seih Fraa ean schöllt:
»Ihr Leut, wu will dann doas enaus!
Dou brengst aach noach 'n Gaul eans Haus,


-10     пред. Страница 1 из 44 след.     +10